Parijs 2016 dag 3: Versailles

De bekende metro-ingangen
in Art Nouveau stijl

Deze vrijdag beloofde weer een mooie zonnige dag te worden, perfect, want we waren van plan naar Versailles te gaan.

Maar eerst wilden we ergens gaan ontbijten en ik had heel veel zin in een crêpe, dit bleek een stuk lastiger te vinden dan gedacht want er leken geen crêpezaken in de buurt te zitten die al open waren (staan de Fransen nou heel laat op ofzo??). Toen zijn we een station verder gereisd maar ook daar bleken een boel restaurants, die open leken (want hey, deuren open, muziek aan, tafels buiten etc..) toch niet open te zijn. Het was nogal frustrerend, we zijn uiteindelijk bij een broodjeszaak gestrand. Gelukkig zaten we al wel dicht bij het goede station voor de train naar Versailles.

Versailles was net als Japan Expo even reizen vanuit het centrum, deze trein was gelukkig vrij rustig en ik kon genieten van het uitzicht op Parijse huizen en gebouwen. Er kwam ook nog een harmonica-speler langs in de trein die probeerde geld te verdienen. Dit was al de tweede keer dat we een artiest tegenkwamen in de trein, blijkbaar gewoon een ding in Parijs. Eenmaal bij het eindstation aangekomen, bleken er toch nog een groot aantal mensen in de trein te zitten.

Versailles is een stad, maar het meest bekend is waarschijnlijk wel het kasteel, of paleis, hoe je het wilt noemen. Het is een van de grootste kastelen/paleizen ter wereld en een van de drukst bezochte bezienswaardigheden in Frankrijk. Het meeste ervan heeft Lodewijk XIV laten bouwen. Om een idee te geven van hoe belachelijk groot het eigenlijk is: er zitten 226 woningen in en meer dan 500 kleinere appartementen. Dagelijks verbleven er ongeveer 3000-10000 'hovelingen'. Behalve het paleis zelf ligt er een enorm grote en mooie tuin en park achter, zijn er daar nog een aantal grote en kleine gebouwen, en zelfs een klein 'dorpje' helemaal voor de koningin (en haar hofdames) zelf.

Bij 'binnenkomst' moesten we een tijdje in een lange rij staan, maar we waren al snel bij de echte ingang. Al vanaf dit plein kon je de schitterende -goud- versierde hekken en binnenplaats bekijken.
Het paleis zelf zit natuurlijk boordevol weelde, de ene na de andere ruimte was er vol van: marmer, enorm grote glanzende kroonluchters, de duurste en chique stoffen en allerlei details die het versierden. Zelf was de spiegelhal een van mijn favorieten, met veel schilderijen op het plafond, ramen die uitkeken op de tuin, standbeelden en kroonluchters.

Halverwege zijn we even wezen rusten. Er was een (mooi) Ladurée winkeltje in het paleis en daar kochten we wat macarons...ze waren echt heerlijk!

Daarna hebben we nog wat andere kamers bekeken. Rond lunchtijd gingen we naar buiten richting de tuinen. Het is handig om, als je van plan bent uitgebreid rond te kijken om een 'paspoort' te kopen voor alle entrees, want de tuinen en de Trianon-gebouwen kosten anders weer extra tickets (veel mensen kwamen daar pas te laat achter merkten we). We hebben lunch gekocht bij een klein kraampje en achter een standbeeld de schaduw opgezocht, want het was echt heel warm. Daarna was het tijd om door de tuinen heen te lopen!

De tuinen kan ik niet anders omschrijven dan echt 'paleis-achtig' Met veel heggen, nette bijgehouden struiken en bomen en alles is perfect op elkaar ingericht, dat maakte het af en toe eigenlijk ook wel iets minder spannend voor het oog, alhoewel er wel van alles te zien was (standbeelden, fonteinen etc) en dat was weer superleuk. Ook was deze vrijdag een 'muziek-in-de-tuinen' dag, niet live-muziek maar dus wel mooie klassieke stukken en zang die heel goed pasten en het bezoek nog net iets leuker maakte. Speciaal mooi was bij een grote fontein dat ze een show hadden gemaakt op de muziek zelf.

Na de tuinen is een groot park met een grote vijver/kanaal er in. In het park zijn verder nog een aantal 'optrekjes' en bijhorende tuinen bij de huizen. De Petit Trianon was een gebouw van Marie-Antoinette en zij had verder ook nog een soort klein nep-dorpje laten bouwen waar ze meer kon genieten van een plattelands-leven zonder alle koninklijke bijkomstigheden, daar hield ze ook haar eigen dieren. Het was best interessant en voornamelijk ook zo uitgebreid allemaal, er leek geen einde aan te komen. Dacht je alles gezien te hebben, kwam er nog een watervalletje en nog een paviljoen en nog een tuin.

Moe van al het wandelen zijn we teruggelopen naar de vijver, waar inmiddels een enorm hoge waterval-installatie aan stond. Daar in de buurt zijn we wat gaan drinken en eten en daarna maar naar Parijs terug gereisd, waar het zo belachelijk druk was bij de metro's dat mensen echt tegen elkaar aan moesten drukken om er nog in te passen, zo erg had ik nog nooit meegemaakt. Gelukkig hoefden we er niet al te lang in te zitten staan deze keer.

We hebben wat gegeten bij een restaurantje vlakbij het hotel, waar

ze ook erg goedkope cocktails hadden ;3 later hebben we heel decadent weer geborreld met kaas en vlees erbij bij een populaire fromagerie (genaamd Danard, die toch niet zo super-geweldig bleek te zijn, maar we vermaakten ons). Het was nog steeds heerlijk weer dus we hebben nog een eindje gewandeld richting/langs de Seine waar een boel mensen langs de oever zaten...of op een van de boten die op de Seine zelf vaarden, het uitzicht was dan ook ontzettend mooi!