vrijdag 15 juli 2016

Parijs 2016 Dag 2: AP & Japan Expo

Op de donderdag moesten we vroeg opstaan. Of nou ja, eigenlijk moest ik zelf vroeg opstaan omdat ik graag een lolita jurk wilde dragen deze dag.
We zijn rond een uur of 8 met de metro naar de Tuilerie├źn gereisd, wat niet zo ver weg was, dus rond 8.15 o.i.d. waren we al aangekomen bij waar ik moest zijn.

Deze dag ging namelijk een nieuwe Angelic Pretty winkel open in Parijs. Bijna elk jaar hadden ze altijd een pop-up shop, maar deze keer openden ze weer een permanente winkel. Omdat het toch wel speciaal is dat een dergelijke winkel zich opent wilde ik er graag bij zijn. Dat, en omdat ik heel benieuwd was wat ze er verkochten natuurlijk ^_^. Maar ik was uiteraard niet de enige. Gelukkig besloten ze al vroeg nummertjes weg te geven voor in de rij, er stond echter al een groepje bij de ingang toen we er heen liepen, ik had nummer 28 gekregen, dus eigenlijk was ik later dan gepland :/.
De winkel opende pas om 10.30u namelijk.

Nu waren we dus al veel te vroeg, maar omdat ik een nummertje had konden we in ieder geval ontbijt halen. Nick haalde drinken bij de Starbucks en er naast zat een bakkerij waar we lekkere broodjes haalden. Ik moet zeggen, de bakkers en broodjes in Parijs verbaasden me wel. Het ziet er allemaal zo lekker uit ♥ en er is vaak best veel keus.

Na het ontbijt zijn we langs het Louvre gelopen naar het park van de Tuilerie├źn, op de plek waar Napoleon vroeger een paleis had. Er staat ook nog een poort en een reuzenrad. Het was echt heerlijk weer dus het was geen straf om er door heen te lopen. Na het park zijn we langs La Madeleine gelopen, een grote kerk, gebouwd in Neo-classicisme stijl. We kwamen ook nog langs een Japanse boekenwinkel, waar superveel dingen te vinden waren, maar ik wou graag mijn geld bewaren voor de rest van de dag.


We waren net op tijd weer terug bij de AP winkel, maar om 10.30 waren ze nog niet helemaal klaar. Wel werd er alvast info verteld over hoe en wat. Dat er tien mensen binnen mochten zijn en dat ze heel veel voorraad hadden van alle losse artikelen. Toen mensen eindelijk naar binnen mochten duurde het nog heeeeel lang voordat ik zelf naar binnen mocht.
In plaats van hun standaard roze is de voorkant
rood geworden, ziet het er niet mooi uit?
Ik was een kaartje vergeten te vragen voor Nick en die moest dus buiten blijven. Ik vind het heel lief dat hij heeft gewacht op me, ook al had 'ie ook gewoon bij een Starbucks kunnen gaan zitten. Zelf vond ik het wel leuk om allemaal lolita's te zien, maar ik mistte eigenlijk wel wat mensen om mee te kletsen. De Fransen waren vooral met elkaar aan het praatten dus ik durfde er ook niet zo tussen te komen.

Het was iets van 12.10 toen ik vooraan de rij stond. Ik had een cadeautje meegenomen voor de designers, omdat ik Angelic Pretty wel als een inspiratie zie voor wat ik momenteel zelf doe en omdat ze gewoon hele leuke kleding maken die mij heel vaak blij maakt en daar wilde ik ze voor bedanken. Ik had daarom een tekening voor ze gemaakt (zie links). Bij de opening was Asuka aanwezig en haar heb ik de tekening, ingelijst en ingepakt in cadeaupapier met een briefje erbij, gegeven. Ze leek er blij verrast mee te zijn en vertelde het te bewaren tot vrijdag zodat ze het samen met Maki uit kon pakken.
En toen kon ik eindelijk de winkel in. Ze hadden uiteraard heel veel mooie kleding, maar jammergenoeg niet de accessoires waarvan ik gehoopt had dat ze er zouden zijn. Wel spotte ik kousen in een kleur die ik al een tijdje zocht, dus die heb ik gekocht! Helaas waren de accessoire-lucky-bags al allemaal verkocht anders had ik wellicht daarvan ook eentje meegenomen.
Mijn kleine aankoop. Op de dag
van de opening kreeg je er gratis
een postkaart en button bij ^_^!

Nick stond buiten bij het raam toen ik binnen was. Officieel mag je geen foto's maken van de winkel dus dat heb ik zelf ook niet gedaan. Nick heeft wel stiekem foto's gemaakt zonder dat ik het wist, maar hij wou vooral een foto maken van mij die heel blij aan het rondkijken was, dus hier heb je een gesneden foto om de rest van de winkel zo weinig mogelijk te laten zien :p. Maarja hij zal er ook wel wat verdacht uit hebben gezien zo, misschien niet zo handig voor de volgende keer ^^;;.

Na dit hele gebeuren hebben we nog wat broodjes gekocht en zijn naar het station gelopen, op reis naar Japan Expo,



De lege controle-hal
Het duurde even voordat we de goede trein konden vinden, toch iets meer verwarrend dan ik gewend ben, die stations in Parijs. Uiteindelijk vonden we het perron en er stonden al een aantal geeks en een paar cosplayers, dus dat moest wel goed zijn. Ook nog een geluk was dat deze trein een directe verbinding had met het park waar de Japan expo was. Eenmaal daar aangekomen moesten we nog een eindje lopen naar de ingang, en vanaf daar nog een hele hal bij langs voordat we er echt waren. Ze moesten wel heel veel mensen verwachtten want zo'n hele hal is echt heel groot.
Toen we binnen waren snapten we ook wel waarom, wat een mega-drukte. Dat had ik totaal niet verwacht, ook omdat donderdag nog wel de rustigste dag schijnt te zijn, maar blijkbaar zijn er ook op de rustigste dag wel duizenden mensen.

Japan Expo is echt stukken anders dan een conventie hier in Nederland. Hier ben je gewend dat er een gebouw is met verschillende ruimtes en dat in elke ruimte dan iets anders is. Bij de Japan Expo zijn er een aantal mega-grote hallen waarin alles gebeurd. Er zijn wel gebieden aangegeven met bepaalde namen, maar dan moet je vantevoren wel weten waar wat zit en dan nog is zo'n 'gebiedje' erg groot.
Eerst kwamen we langs de artists, er waren echt wel iets van 6 (dubbele) gangpaden vol van. Ik denk dat er in Frankrijk ook een stuk meer animo is voor artists/tekenaars dan in Nederland. Bij zo'n groot aanbod is het ook lastig om alles echt goed te bekijken. Eerst liepen we rustig, daarna werd het al snel 'filteren' wat we nou leuk vonden of niet. Op een gegeven moment denk je: "nou laat maar, ik heb even genoeg gezien". Er stonden wel een aantal bij waarvan de kwaliteit er goed was, maar er stonden ook een aantal waarvan je kon zien dat het echte beginners waren.

Hierna kwamen de grotere dealers, ook al iets van zes lange paden vol met grote kramen met van alles en nog wat. We vonden het vooral leuk om te kijken naar de figures en de kawaii spullen. Ik heb een schattig haarclipje gekocht ergens. Maarja, onze energie ging er al snel doorheen zo, het is namelijk zo belachelijk druk dat je rekening moet houden met mensen die snel lopen, langzaam lopen..of niet kijken waar ze lopen etc.. Vanwege de drukte was het erg warm dus toen we op een gegeven moment een kraampje met slush-bekers tegenkwamen waren we erg blij om even bij te tanken.

Aan het einde van de eerste hal waren ook de grotere game stands. En als ik groot zeg, bedoel ik ook gewoon professionele beurs-grote. Er waren een aantal nieuwe(re) of onuitgebrachte spellen die je kon spelen en grote schermen waar trailers op te zien waren. Best indrukwekkend.

In de volgende hal stond een toffe shop van Sailor Moon make-up, het is een van de leukst-aangeklede 'shops' die ik op een conventie gezien heb, Alleen had ik nou niet echt make-up nodig dus hoe mooi het er ook uit zag, ik heb niks gekocht maar in ieder geval wel alles bewonderd.
Ook in deze hal waren de young designers. Deze artists en ontwerpers zijn al iets professioneler bezig dan de tekenaars aan het begin. Verder waren er nog kramen met manga (maar uiteraard allemaal Frans) en was er een shop van Square Enix dingen waar Nick zijn hart kon ophalen.
Eindelijk in de laatste hal aangekomen, hier kon je verkopers vinden omtrent mode en muziek en ook waren er cosplay shows, muziekshows en een gebiedje met traditionele Japanse dingen.
We waren wel echt al heel moe, want alles bekijken kost gewoon veel energie. Ik wist dat Summer Tales Boutique (Nederlandse lolita ontwerper/winkel) hier zou staan, dus ik heb even hoi gezegd tegen Katie, maar ze was druk met een klant bezig dus ik dacht: ik kom later wel weer terug. Dat zeggende waren we eigenlijk al een paar keer de weg kwijt geraakt en helaas konden we de weg naar de mode-ontwerpers ook niet meer vinden op de terugweg :(.

Wel kwam ik nog langs de NHK international stand waar Kawaii.i International (TV Show) en het Time after Time capsule project van Sebastian Masuda stond. Ik had speciaal daarvoor iets meegenomen om in deze capsules te doen en ik had verwacht dat een van de grotere capsules er zou staan, maar het was een kleine, opblaasbare Domo-kun. Nouja, ook schattig. Eigenlijk was er een hele workshop om heen waar je je wensen en speciale herinneringen kon maken/schrijven en in kon pakken, maar aangezien ik zelf iets mee had genomen heb ik even gevraagd, maar ik mocht het er gelukkig in doen.Nou vonden ze dat volgens mij erg speciaal want ik werd gevraagd of ik zaterdag ook kon komen. Dan was Sebastian Masuda er namelijk, ze vroegen of ik hem kende en of ze een foto van mij mochten maken. Ik denk dat ze voor Kawaii.i International graag beelden wilden schieten op zaterdag, maar tsja wij hadden al andere plannen dus helaas.


Toen we ein-de-lijk door alle hallen heen waren zijn we terug gelopen naar een aantal kraampjes waarvan we nog twijfelden of we iets zouden kopen en daarna zijn we weggegaan. De stroom van mensen die naar het station liepen was enorm, daar schrokken we een beetje van. Ook was de trein een stoptrein en moesten we staan, niet echt een pretje als je al de hele dag weinig zit. Het was heel erg benauwd en propvol en op een gegeven moment werd het een beetje wit en wazig voor mijn ogen , stonden mijn benen te trillen, werd het geluid heel gedempt en merkte ik dat ik te weinig zuurstof kreeg. Oftewel, ik viel bijna flauw. Dat was echt een superenge ervaring die ik niemand zou toewensen. Ook al is flauwvallen iets wat vaker gebeurd bij mensen, het voelde voor mij een beetje alsof ik doodging ofzo . Nick bleef gelukkig dichtbij me. Jammergenoeg moest de trein ook nog wachten voor het station (iets wat we al vaker meemaakten in Parijs...het is niet echt 100% goed geregeld daar volgens mij), dus dat maakte het niet beter. Eenmaal op het perron heb ik mijn jurk snel wat losser gedaan en even rustig geademd en gewacht tot dat het wegging. We liepen daarna snel weer verder naar de volgende metro naar het hotel want eerlijk gezegd was ik even helemaal klaar met de drukte.

Al met al kan ik zeggen dat Japan Expo echt belachelijk groot en indrukwekkend is, maar dat het niet het soort conventie voor mij is, vanwege de massaliteit, de drukte en dat er weinig rust- en zitplaatsen zijn. Het was wel leuk om een keer meegemaakt te hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen