maandag 18 januari 2016

Dag 13: Kaiyukan Osaka Aquarium, arcade & Dotonbori

Het was lastig om te kiezen wat we verder in Osaka wilden doen. Nick en ik wilden wat verschillend maar na overleg en nadenken hebben we besloten dat we naar het Kaiyukan Aquarium zouden gaan.
Dit is een van de grootste publieke aquariums in de wereld. Zelf vind ik dieren kijken altijd wel vermakelijk, maar daarnaast was ik als kind ook erg fan van dolfijnen en zeehonden e.d. Nou, mijn jongere ik zou van het Kaiyukan echt super happy worden!

Het Kaiyukan staat bij de baai van Osaka, dus we moesten een eindje met de trein naar Osaka-ko toe en vanaf daar was het 5-10 minuutjes lopen. Het aquarium is een groot en hoog gebouw die op het 'Tempozan' entertainment plateau staat. Hier vond je bijvoorbeeld ook een enorm groot reuzenrad.
Het was vrij rustig bij de ticketbalie dus we dachten dat het binnen ook wel goed te doen was. Echter waren er veel schoolklassen die erg luid door de gangen heen renden helaas. Gelukkig konden we hier en daar wat sneller zijn dan ze en aan het lawaai ontstnappen.



Als eerste gingen we door een water tunnel met o.a. haaien. Ik vind het altijd supertof om door zo'n tunnel heen te lopen omdat je je echt even onderwater waant. Daarna gingen we een hele hoge roltrap op, de rest van de route begon namelijk bovenin.

Ze hebben in het Kaiyukan best wel veel verschillende dieren, maar toch had ik het idee dat het vrij klein was en we redelijk snel er door heen liepen. Misschien kwam het ook wel omdat we door al die drukte ons een beetje opgejaagd voelden. Ook hebben we niet heel veel goede foto's kunnen maken door het licht of doordat de dieren zo snel waren. Zo waren er bijvoorbeeld ook dolfijnen (omg yes!) maar helaas waren daarvan de foto's niet goed gelukt.











 Zoals je ziet hadden ze een aantal gave dieren! Vooral de krabben, de maanvis, de dolfijnen, zeehonden en de walvishaai vond ik echt heel tof om te zien. Natuurlijk zijn de pinguïns ook altijd leuk. Verder was er ook een plek waar je haaien en roggen kon aaien, supercool. En we hadden het geluk ook rond de goede tijd te zijn voor het voeren van de otters. Vooral de ottertjes vonden we erg leuk, ze zijn nou eenmaal familie van de fret en dus deed het ons denken aan onze Annie en Hobbel.
We zijn nog even bij de shop van het Kaiyukan wezen kijken, waar ik een gekke walvis-haai sleutelhanger uit een automaat haalde.
Eenmaal buiten (met wat eten), zijn we even gaan zitten op een bankje met uitzicht op de baai!

Gelukkig was er bij het Tempozan nog meer te doen, o.a. was er een grote arcade hal die redelijk rustig was en waar we toch nog eventjes wilden kijken.
Na een aantal spelletjes bekeken te hebben, besloten we wat muntjes te kopen (die je niet in kan wisselen voor geld, alleen maar mee kan spelen). Toen we ons bakje half vol hadden, kwam er een meneer aan met een hele grote doos met muntjes...of we niet wat wilden hebben. Eh...sure?! Hij vertelde dat hij met een spel de jackpot gewonnen had, maar dat hij hier met zijn familie was en het in die korte tijd gewoon niet op kon maken, dus deelde hij het maar rond. Nou, daarvan hebben we heel veel plezier gehad en echt van alles uitgeprobeerd. Zoals ik eerder wel eens vertelde hebben ze in Japan echt de gekste spelletjes, met ronddraaiende balletjes, lampjes, hengels, geweren ...je verzint het niet.
De meest geweldige vond ik nog wel Super Mario Fushigi no Korokoro Party (plaatje rechts). Dit was een enorme machine met een coin-dozer, zoals ook veel van de andere kasten hadden. Echter zat er een heel systeem aan vast met een verhaal en vallende balletjes, een ronddraaiend geval met Mario characters, en weet ik wel niet wat. Je kunt het (slecht) zien op dit youtube filmpje.
De Pingu coin-dozer was overigens ook awesome en cute!

Toen alle muntjes op waren, waren we ook alweer zo'n twee uur verder geloof ik. Gelukkig hadden ze naast de arcade een soort restaurant/winkel hal. Heel veel restaurantjes waren echter nog niet open, dus we hebben toen wat opgehaald bij een soort cafetaria. Ik heb toen taiyaki gevuld met chocola gehad, ook nog iets wat ik graag in Japan wilde eten. Taiyaki is gebakken deeg in de vorm van een visje, met vulling. Normaal gezien vaak gevuld met zoete rode-bonen pasta, maar daar ben ik niet erg fan van en dus nam ik er eentje met chocola.
Helaas was het nog niet echt etenstijd, we hebben toen besloten maar terug naar het centrum van Osaka te gaan. We zijn nog een keer door de winkelstraat gelopen (wederom erg druk) en een klein stukje van DenDen town meegepakt, waarna we ons pad vervolgden richting Dotonbori (het gebiedje bij die Glico running-men billboard). We snapten eerst niet helemaal hoe ver die straat strekte, maar eenmaal gevonden was het best wel gaaf. Er zitten namelijk veel restaurants bij Dotonbori, en zoals Osaka betaamd zijn ze erg goed in het laten opvallen van hun business.



Zoals je kan zien zijn er veel verlichtende uithangborden in allerlei vormen en maten, dat was gaaf om te zien! Zelf konden we niet zo goed kiezen en zijn we maar weer voor een hot-plate restaurant gegaan. Deze keer heb ik kleine okonomiyaki's gehad met allerlei toppings. En ik wilde de takoyaki-balletjes uitproberen. Dit zijn een soort poffertjes met inktvis er in. Helaas was het niet zo mijn smaak, maar ik heb het in ieder geval gehad! Nick had weer zijn favoriet, de yakisoba!


De terugwandeling was ook best leuk. Zo zagen we bijvoorbeeld het gafe gebouw met reuzenrad van de Don Quijote winkel. En de weg naar het station was ook best wel grappig. We liepen door een wijk die een beetje als een (rode) achterbuurt aanvoelde. Er waren heel wat prive-cafés met hosts e.d. (als in: waarschijnlijk gewoon stripclubs). Maar alles was achter deuren natuurlijk, dus daar merk je niks van.
Rechts zie je nog de aankopen van vandaag en gisteren. Het was tijd voor onze laatste overnachting in Japan, maar ons Osaka-avontuur was nog niet voorbij!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen