donderdag 19 november 2015

Dag 5: Ghibli Museum (Mitaka), Kichijoji & Nakano Broadway

Deze woensdag zijn we op tijd weggegaan richting *tromgeroffel* het Ghibli museum! Uiteraard zijn Nick en ik liefhebbers van deze studio die ontzettend mooie films maakt zoals Spirited Away, Howl's Moving Castle en Ponyo. Ik kon dus niet wachten om dit museum te bekijken, helemaal omdat ik superjaloers was toen Nick in 2011 met zijn werk-trip hier heen was geweest.

Zoals verteld in het vorige verslag, waren we te laat met tickets bestellen, die moet je namelijk als je uit het buitenland komt zo'n drie maanden vooruit kopen. Ik had het slecht ingeschat en dacht dat je dan ook wel bij twee maanden er bij kon zijn, maar nee, alles was echt compleet uitverkocht. Huilen natuurlijk..of nou, niet echt. Omdat je ook via Lawson (combini winkel) tickets kon kopen, maar we kwamen er achter dat je deze dan wel binnen een week op moest halen en dat gaat niet als je niet in Japan woont. Alsnog huilen dus. We hadden het al opgegeven totdat opeens een collega van Nick iemand kende in Japan die voor ons de tickets wou kopen want ja, ze reserveren dus een groep voor buitenlandse bezoekers en een gedeelte voor Japanners zelf. Hoera! We waren zo blij!

Het Ghibli museum ligt aan de rand van Mitaka, een stuk van het centrum vandaan (en dus een stukje reizen met de trein). We waren er erg vroeg, maar hebben heerlijk genoten van de rust in dit stukje stad. En bovendien mogen we heel blij zijn dat we er vroeg waren en als vijfde in de rij stonden. Een kwartier later nadat we binnen waren stond er namelijk een enorme lange stroom van bezoekers.
 Het museum gebouw en er omheen is echt schitterend, het zit vol met mooie ramen en deuren met glas-in-lood prenten van Ghibli films. Een ander iets wat ik geweldig vond was dat er kamers waren ingericht in het museum als de studio van de tekenaars. Je kon dus zien wat zij zagen terwijl ze aan de film werkten, En stapels, boeken en muren vol met originelen en schetsen, echt schitterend om alles van dichtbij te kunnen zien en teveel ook om allemaal in een keer in je op te nemen. Ik vond de cat-bus ook superschattig..toch wel een beetje jammer dat alleen kinderen er in mogen spelen. Helaas mochten we echter binnen geen foto's maken.


Maar over het algemeen was het Ghibli museum toch wel iets minder dan verwacht eigenlijk. Het lijkt qua wat te zien is een beetje stil te hebben gestaan in tijd, Nick vertelde ook dat er letterlijk niks anders was dan toen hij er was vier jaar terug (zelfs de film die we konden zien was hetzelfde). Ja, een paar meer postkaarten in de winkel van de nieuwere films, maar heel weinig daarnaast. Het voelt ook alsof Ghibli dat juist aan wilt houden, dat ze bij hun oude stijl blijven en niet mee veranderen met de tijd. Daarnaast waren we eigenlijk zo door het museum heen. Er valt veel te zien aan de muren en in boeken maar het is niet een enorm grote attractie. Ik zou het dus waarschijnlijk niet nog een keer bezoeken, maar ik had het ook zeker niet willen missen.






Na ons bezoek zijn we vanuit Mitaka naar Kichijoji gelopen door een park heen, en natuurlijk hadden we het geluk dat het schitterend weer was. Aan de andere kant van het park liep je een winkelstraat in met allerlei restaurantjes en laat het nu juist net lunchtijd zijn! Ik wou heel graag deze vakantie allerlei bekende Japanse gerechten uitproberen en vond een Omu-rice restaurantje waar we zijn gaan zitten. Ik vond Omurice erg lekker. Het is heel zacht en smakelijk, maar ik mis wel een beetje bite aan dit gerecht. Wel een goede afwisseling voor dingen met vis of umami smaken.
Omurice- Japanse omelet gevuld met rijst en overgoten met ketchup. Ik had ook nog extra kaas er over.
Het begin van Nakano winkelcentrum waar wel nog het daglicht te zien is.
De trein naar Mitaka komt ook langs Nakano, een station verder dan Kichijoji. Nakano staat o.a. bekend om de Nakano Broadway..een soort kleine tweede otaku-winkel-walhalla als Akihabara achterin een winkelcentrum. Dit was wel even zoeken omdat het winkelcentrum groot was en meerdere verdiepingen had. Maar eenmaal gevonden...wat een ervaring.
Nakano Broadway voelde alsof je door duizenden webwinkeltjes of zoiets als Ebay aan het browsen was...maar dan in het echt. Allemaal kleine verzamelspulletjes, en we hebben inmiddels geleerd van Akihabara dat als we echt op zoek waren naar iets we het gewoon maar zijn gaan vragen. En toch was het anders dan Akihabara..het is rustiger (op woensdagmiddag dan), ze hebben een ander aanbod en soms waren de prijzen ook gunstiger.
Het enige nadeel is wel dat je totaal de tijd kwijt raakt omdat het allemaal binnen is en je dus niet aan het daglicht kan afleiden hoe laat het ongeveer is. Het voelde op een gegeven moment dan ook dat we al uren aan het rondlopen waren, winkeltje in winkeltje uit...totdat we helemaal op waren. Toen zijn we (alweer) naar een Starbucks gegaan om energie bij te tanken (en een kaneelbroodje te verorberen).

En wat denk je dat we toen deden? We waren nog niet zat en zijn nog een keer naar Akihabara gegaan. Nick was namelijk vastbesloten om een bepaald boek van Bravely Default (game) te kopen en die had hij in Nakano niet kunnen vinden. We zijn in Akihabara bij Radio Kaikan/K-books naar binnen geweest om rond te vragen en ja hoor, daar hadden ze het boek gewoon in de schappen liggen. Uiteraard waren we hierna wel totaal uitgeput. We zijn daarom terug naar het hotel gegaan om even uit te rusten en hebben daarna een restaurantje opgezocht in de buurt van ons hotel.

Ons hotel zat in de regerings-buurt van Tokio (zoiets als Den Haag dus) en was vrij statig. Zelfs het winkelcentrum zag er 'posh' uit (en dus iets te duur om daar te eten). Maar aan de andere kant van de drukke weg lag Akasaka en ruim keuze uit eetplaatsen. Het volgende gerecht om uit te proberen was Yakitori (gegrilde kip stokjes). Helaas was de kwaliteit van het kippenvlees in ons restaurant echter aan de slechte kant. Ik heb ook dango (zoete rijst dumpling) gegeten en..yum..dat was wel echt lekker. Op de terugweg heb ik bij de McDonalds een Oreo McFlurry gehad en daarna zijn we weer gaan chillen in het hotel.


Eindelijk had Nick ook wat leuks gevonden. Verder rechtsboven postkaarten van het Ghibli Museum

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen