zondag 29 november 2015

Dag 7: Shopping & Ikebukuro

Op onze laatste 'hele' dag in Tokyo hadden we besloten om nog een laatste keer langs Harajuku en Akihabara te gaan. Om eerlijk te zijn was ik zelf wel klaar met 'Akiba', maar Nick wou toch nog heel graag heen om zeker te weten dat we niet iets gemist hadden of toch nog wilden kopen. Om achteraf weer op te laden hebben we een kop thee genomen bij een 'Excelsior Caffe' vlakbij het station, Nick had er namelijk 'Honey Milk Tea' gezien die hij wou proberen..het bleek helaas niet zo lekker te zijn als gedacht maar we hebben wel weer wat energie bij getankt.

Hierna zijn we een eind doorgelopen naar Asakusabashi. Dit gedeelte van de stad (of de omgeving van het station) staat bekend er dat ze er daar heel veel kralen en sieraad-onderdelen verkopen. Ik wilde heel graag nog kijken of ze mooie hangertjes hadden voor aan kettingen die bij de nog-te-maken jurken zouden passen. Het duurde even voordat we er waren, maar bij de straat langs het station zitten echt wel zo'n twintig winkels.

Omdat ik niet zo goed Japans kan ben ik maar gewoon bij alles naar binnen gegaan (arme Nick die steeds moest wachten). Ik was echter op zoek naar het bekende 'Parts Club', dit is een hele mooie ingerichte winkel met allerlei onderdelen en hangertjes en ze hadden er zoveel leuke dingen dat het natuurlijk weer lastig kiezen was. Uiteindelijk ben ik weg gegaan met o.a. Alice in Wonderland (officiële Disney hanger!) hanger en een kerstboom hanger (die ik volgens Nick 'ECHT moest gaan dragen met kerst..!' hihi)

Na een korte lunch (euh, deze keer maar gewoon broodjes met hamburger), zijn we gewandeld richting een station wat verder op (omdat die direct in verbinding stond met Meiji Jingu st.) en ondertussen nog een stuk van de stad gezien die er weet wat anders uit zag dan de rest. Zo kwamen we over een stuk rivier heen met veel boten, en een kantoorgebouw met allemaal planten aan de muur.

Vanaf Meiji Jingu zijn we richting  Harajuku street zelf gelopen.
(ziet er wat minder charmant uit op de foto's, maar toch betekent het wel wat voor me dat we hier gelopen hebben)

Deze straat heeft wat meer kleine boetiekjes met nog meer unieke kleding en accessoires, super om er inspiratie op te doen! Aan het einde op de hoek zat bovenin een lolita-winkeltje (een vriendin wees me erop) die dicht was op de vorige dag dat we in Harajuku waren, en waar we nu dus wel inkonden.

Ik ken het winkeltje (Usagi Youhinten) omdat ze online 2e hands lolita kleding verkopen, maar helaas zag de winkel zelf er ook meer uit als een opslagplek dan echt een winkel. Het was zo klein en volgestouwd dat ik zelf nauwelijks tussen de rekken door kon komen. Ook de sokken en accessoires zaten in dichte kasten e.d. en ik voelde me eigenlijk ook totaal niet welkom hierdoor, dus ik ben er snel weer uitgegaan.

We zijn snel nog door Takeshita street heengegaan, nogmaals bij Closet Child (CC) gekeken en getwijfeld over een blouse (die ik achteraf eigenlijk toch mee had moeten nemen, maar ja, nu is het te laat ;_; ). En tegenover CC was een plek waar ze gevulde soes-repen verkochten waarvan Nick heel graag eentje wou proberen. Ik had de rest van de winkels al wel zo'n beetje gezien dus liepen we richting het station en heb ik vaarwel-tot-de-volgende-keer gezegd tegen Harajuku!

Next stop: Ikebukuro. Het station was iets groter dan we verwacht hadden en het was er ook best wel druk. In Ikebukuro is er NOG een groot winkelgebied. En nog een Closet Child..maar ook deze keer had ik weer geen geluk. Geen wishlist-items te vinden, snuf. We hebben nog een laatste keer een Book-Off binnen gegaan (ik blijf me verbazen over dat er echt zoveel 2ehands te koop is..voor mensen die de Slegte nog kennen...het was zoiets...maar dan groter en Japans en vol met game- en anime spul.).

Een ander gedeelte waar Ikebukuro om bekend staat is de zogenaamde 'Otome Road', het is een straat met anime/geek winkeltjes maar dan voornamelijk op vrouwen gericht. Per ongeluk liepen we ook een winkel binnen met spullen van allerlei (echte) jongens en mannen. De fangirl-ism gaat dus veel verder dan alleen van anime en games (persoonlijk vind ik het een beetje bizar, maar ik kan me voorstellen dat veel jonge meisjes wel idolen hebben en dit wordt echt enorm commercieel uitgebuit maar niemand die klaagt).

Op een gegeven moment kwamen we bij twee winkels die echt allerlei leuke collectibles hadden voor weinig geld, maar ergens had ik ook zoiets van 'we hebben al zoveel', maar het was ontzettend leuk om te zien.
In een van deze winkels heeft Nick ook heel veel geluk gehad. De sleutelhangers waar hij naar op zoek was, waren hier namelijk wel heel goedkoop, zo goedkoop dat we het niet geloofden. De sleutelhangers waren bij de Square Enix store zelf 600 yen per stuk, terwijl hier een doos van 10 stuks 1000 yen kostte. Dus blij als een kind heeft Nick toen buiten alles zitten uitpakken en ja hoor, de hele set compleet, yahoe!

Ook zit in Ikebukuro een enorm groot winkelcentrum genaamd Sunshine City. We wilden er graag heen omdat er een groot Pokémon Center zit. Maar onderweg kwamen we eerst een winkel tegen die echt niet overgeslagen kon worden. De Lupicia thee winkel.
Sinds een vriendin en Bagger (anime club van Groningen)-lid afgelopen jaar een Lupicia thee inkoop-actie ging houden, kan ik alleen maar zeggen dat het echt heerlijke thee is. De winkel was net zo geweldig, ik weet niet hoeveel thee er wel niet te koop was, maar mijn gok zou zijn zo'n 100-150? En je kunt ze allemaal zelf ruiken. De shop-bediende was superaardig en blij met ons dat we zo enthousiast waren en we konden zeker niet weggaan zonder weer wat nieuwe thee mee te nemen (waaronder framboos-chocolade en banaan-chocolade thee die echt belachelijk lekker zijn). Zo blijkt maar weer: het leukste is als je iets tegen komt wat je niet verwachtte maar wel echt een supertoffe verrassing is!

Oké, dan eindelijk maar toch richting de Pokémon center. En yep, deze was een stuk groter dan die op Tokyo station. Als ik al het geld in de wereld had dan had ik zeker een paar van de pokemon-kont-knuffeltjes gekocht en een boomstam-knuffel-kussen want ze zijn echt zo schattig. Maar Nick kwam een boek tegen met tekeningen van de Pokémon kaarten. Sinds dat er Pokémon kaarten zijn verkocht is er nog nooit een boek met de 'art of' uitgekomen er van, tot dit jaar dus. We moesten het echt meenemen. Voor diegene die het niet weet, ja we sparen de (mooiste) kaarten..aangezien Nick en ik allebei er vrij grote nostalgische waarde aan hechten :'). Ook hadden ze in deze winkel een paar supergave real-life-size standbeelden, zo cool!


Deze vrijdagavond hadden we afgesproken met Deborah, een vriendin van me die ik ken omdat ze ook van lolita kleding houdt en draagt. Zij was in Japan vanwege haar studie en het leek me leuk om met haar af te spreken..nu we er toch zijn :). Nadat we haar van het station gehaald hebben zijn we weer richting Sunshine City gelopen. Aan de ingang (de andere kant van waar we eerder naar binnen gingen) was een speciale kraam met allemaal Alice in Wonderland accessoires en spulletjes, maar omdat ik al zoveel stof en bedeltjes had gekocht, heb ik het maar laten liggen. Ook was er op de begane grond een thema-winkel van Tokyu Hands die hier allemaal spullen verkochten met katten er op, en alles was echt zóóó schattig. Weer een typisch geval van: alleen in Japan (of nouja, eigenlijk worden katten tegenwoordig overal wel schattig bevonden)!

Samen zijn we nog een keer naar het Pokémon center gegaan en hebben daarna een restaurant gezocht op de derde verdieping. Ze hadden er echt enorm veel en ik kon niet zo goed kiezen. Er was die tijd een halloween-actie gaande, sommige restaurants hadden speciale halloween gerechten en ik dacht dat ik er een had gevonden die zoiets verkocht, maar helaas koos ik de verkeerde (ze hadden er wel halloween-taart, maar die bleek op te zijn).


We hebben er echter wel lekker gegeten (alhoewel het niet Japanse gerechten waren). De serveerster was een jong meisje die leek alsof ze redelijk kort er pas werkte en ik geloof dat we haar niet gelukkig gemaakt hebben met ons slechte Japans :P, maar alles ging goed gelukkig.

Na ons gezellige etentje zijn we weer richting ons hotel gegaan. Over het hotel heb ik nog niet veel verteld. Zo waren er bijvoorbeeld op onze verdieping aan het einde van de gang vending machines. Deze machines hadden ook alcoholhoudende dranken te koop en er was ook een ijsblokjes-machine!


We sliepen vlakbij de uitgang van de gang en schuin tegenover ons waren twee kamers die niet non-smoking waren..oftewel waar rokende mensen overnachten en dat kon je ruiken ook.
Daarnaast hadden we natuurlijk een televisie op onze kamer en ik heb me goed vermaakt met rare en interessante  (dan wel niet altijd vertaalbare) Japanse shows..maar we konden helemaal geen anime (Japanse tekenfilms) zien en dat was wel een beetje een gemis. Na wat gegoogled te hebben, bleek dat de meeste anime-series er pas na 11 uur op kwamen (of op betaalde zenders die we niet hadden), en deze avond hadden we het geluk dat er eindelijk eens wat op was :P. Toch wel leuk om ook echt anime in Japan zelf te zien.


Ik denk dat we hierna wel toe waren aan iets anders dan Tokyo, de grote metropool waar je uren kan lopen (meerdere dagen als je wilt) en de nieuwste snufjes en spullen direct naast de oude tempels staan waar spirituele belevenis en verhalen juist gekoppeld worden aan het moderne leven. Het was een tijd vol met allerlei nieuwe, leuke en geweldige ervaringen.

Tokyo is een supergave en grote stad waar van alles te beleven valt en daarom willen we allebei er zeker nog eens heen! ♥

vrijdag 27 november 2015

Dag 6: Keizerlijk paleis, Ueno, Nippori en het Robot Restaurant

Deze donderdag was een intensief en drukke dag, omdat ik van alles nog wou doen in Tokyo wat we helemaal niet ingepland hadden, maar het is allemaal gelukt!

Keizerlijk paleis


Omdat de keizer zo graag zijn macht wil laten zien, is er een belachelijk groot stuk in de stad voor het keizerlijk paleis en de tuinen. Zelfs de loopweg er heen is enorm lang. Er is niet zoiets als dat je het paleis van dichtbij mag bekijken dus moeten we het  kleine zichtbare stukje maar van ver af bewonderen.
Ten oosten van de ingang liggen echter tuinen die wel voor het publiek opengesteld zijn. Om er naar binnen te gaan moet je een fiche halen en deze bij de terugweg weer inleveren. In de tuinen kan je nog wel een stukje zien van oude glorie. Onder andere de indrukwekkende muren en oude gebouwen voor de vroegere bewaking. Er ligt ook een mooie vijver en allerlei verschillende bomen.
Maar ook voor de tuinen geldt: het is groot, je loopt er niet eventjes doorheen, maar het is het kijken zeker waard vooral ook omdat er af en toe stukjes geschiedenis verteld wordt en je je eventjes in het oude Japan waant.


Na deze mooie wandeling zijn we richting het centraal station (Tokyo) gelopen en gelunched bij *tromgeroffel* nog een Starbucks. Ik was er inmiddels wel zat van eigenlijk, maar het is wel een plek die echt overal is en waar je meestal wel even rustig kan zitten. Hoe meer we richting het station liepen, hoe meer we het idee kregen dat we echt in hartje Tokyo zaten, er zijn namelijk talloze wolkenkrabbers...iets wat je niet zo snel in Nederland zal zien en me echt dat 'metropool' gevoel gaf. Het is een andere wereld.

Daarna zijn we op zoek gegaan naar het winkelcentrumpje dat onder het station zit. Daar zit namelijk een Pokemon center die we graag wilden bezoeken. Mijn eerste echte Pokemon center! En ze hadden zoveel leuke dingetjes, ik heb er wel tien keer doorheen gelopen en uiteindelijk met een schattig koekjesblik,  een pompoen-pikachu, een cute beeldje en wat kaartjes weggegaan.

Behalve de Pokémon winkel had je er nog veel andere character goods winkeltjes, bijvoorbeeld van San-X, Sanrio, Tamagotchi en Moomin (zie rechts).

Ueno

Hierna zijn we een klein stukje richting het noorden van Tokyo gereist, ik had namelijk gelezen dat er in Ueno Okachimachi een Mode Off zat. Daar eenmaal aangekomen bleek het echter een kleinere winkel te zijn dan gedacht (ach ja, alles is klein in Japan..) en ze hadden helemaal geen lolita spullen ook, helaas. We zijn de rest van de winkelstraat langsgelopen en kwamen bij Shinobazu Pond uit. Dit zijn eigenlijk drie vijvers die aan elkaar zitten met een loopweg er tussen in. De eerste is een vijver vol met superhoge lotus planten, het leek wel gewoon een bos, niet eens meer een vijver. Het leukste is dat ze een klein bruggetje er door heen gebouwd hebben waardoor je echt het idee bent in de natuur te zitten i.p.v. in de stad.

In de tweede vijver kun je met een trapboot-zwaan een romantische ritje over het water maken. de derde vijver is in een stuk van Ueno Zoo en er wonen veel vogels in. Een leuk weetje is dat de vijvers ontstaan zijn uit een moeras dat overgebleven is van de baai van Tokyo die hier vroeger al begon.

De vijvers kan je ook zien als een stukje van Ueno park, wat een enorm groot stuk grond is met allerlei bezienswaardigheden en dingen om te doen, zoals musea en concerthallen (waar we allemaal niet zijn heengeweest). Het stukje er naar toe staat ook nog eens vol met tempels. Maar eigenlijk waren we op weg naar Nippori, wat een station verder dan Ueno zit.

 Onderweg kwamen we een grote begraafplaats tegen (genaamd Yanaka) met wel 7000 'graven'! Je denkt er natuurlijk niet aan als je op vakantie bent maar toch is het is erg interessant. Bijvoorbeeld om het verschil tussen westerse en Japanse graven te zien. Het zijn veelal familiegraven met grote houten planken er achter gezet (met namen van de gestorven familieleden). Een begrafenis in Japan bestaat uit een wake en een crematie en het is wel een stukje anders (en gruwelijker) dan wij het zouden doen. Maar goed, laat ik het daar maar niet verder over hebben. Ergens aan het oosten van de begraafplaats stond ook een enorme boom en ik voelde daar stiekem wel een beetje iets spiritueels hangen, dat deed wel wat met me (misschien nog wel meer dan in de tempels). Schijnbaar was Yanaka ook bekend om het feit dat er veel katten liepen, dat maakt het bezoeken van een dergelijke plek in ieder geval iets luchtiger.

Direct na de begraafplaats lag station Nippori, en aan de andere kant daarvan lag de winkelstraat die ik in moest voor 'Nippori Fabric Town'. Zoals je al kan raden zitten hier heel veel stoffenwinkels en kon ik helemaal losgaan, het was echt super..behalve dan het feit dat we nog maar een uur qua tijd hadden hiervoor. Ik ben dus echt razendsnel langs alles gelopen en uiteindelijk bij de grote Tomato winkel (links aan het einde van de straat) terecht gekomen.
Ze hadden hier echt de wereld aan leuke stofjes, ook o.a. voor lolita. Dat we zo weinig tijd hadden, zorgde er wel voor dat ik heel snel moest kiezen, maar 'my god' dit is echt een stoffen walhalla en de volgende keer ga ik er zeker een middag voor uittrekken. Behalve dat leuke lieve stofjes daar veel makkelijker te vinden zijn, zijn ze ook nog eens een stukje goedkoper dan Nederlandse prijzen, ik heb dus zonder na te denken gewoon dingen meegenomen :D. Uiteindelijk kwam ik op 3 stofjes met Alice in Wonderland thema en een stofje met taarten-thema van een andere winkel. Je kunt de resultaten o.a. bewonderen op de Risu Rose pagina, maar rechts zie je bijvoorbeeld de mint-kleurige Alice stof en wat ik er mee gemaakt heb!

Robot Restaurant

De dag was hierna natuurlijk nog niet om, we zijn snel weer terug gegaan naar het station om vervolgens te trein te nemen richting Shinjuku. Vanavond stond namelijk het Robot Restaurant op de planning!

Robot Restaurant kan ik beschrijven als: fout. Heel erg fout. Fout op de foutste (en beste) manier! En al was het aardig prijzig, het is een belevenis die je nergens anders zal ervaren!
Al bij de entree krijg je een klein beetje een idee met al die regenboog-lampjes. We waren (alsnog) vroeg en mochten met een lift naar de wachtkamer. Ik verwachte gewoon een kleine saaie ruimte, maar de wachtruimte is gewoon een deel van de belevenis. Het zit vol met psychedelische kleuren en lampen, een scherm zo groot als de hele muur, een vrolijke bar en tafels en stoelen die direct uit een Atlantis-film zouden kunnen komen. Op een gegeven moment kwam er een 'robot' muziek spelen, later kwamen daar meer bij en werd het een bandje, inclusief een zangeres die echt goed kon zingen. De kostuums waren van top-kwaliteit. Na de muziek mochten we dan door naar de 'echte' show.

De show bestaat uit verschillende gedeeltes van theaterstukjes (parodieen op films en anime series), dansende vrouwen die zich voorstelden als een idol-groep, muziek (met taiko drums!) en natuurlijk...robots. Ik kan het lastig omschrijven, het was echt supergaaf en soms super tacky. Nadat ik alle blogposts geschreven heb, ga ik zeker een video maken van alles wat we gezien hebben, maar hier alvast wat foto's:







Owja, het heet 'restaurant' omdat je er kan eten tijdens de show...maar verschillende websites raden het af dus dat hebben we maar achterwege gelaten. Ook de snacks die je tussendoor kon kopen waren echt belachelijk duur, je kan beter even je honger bewaren voor na die tijd.
Ik kan wel aanraden om vooraf alvast een 'echt' restaurant op te zoeken, er zitten er namelijk zoveel in hartje Shinjuku dat we wel twee rondjes gelopen hebben voordat we zuchtend ergens naar binnen zijn gegaan omdat we niet konden kiezen (te duur, te druk, niet Engels..etc.). Hier hebben we simpele ramen noodles gehad met kleine dumplings. Ik vond de bouillon echt bijzonder vies en heb er niet zoveel van gegeten en eerlijk gezegd...ik kan concluderen dat ramen noodles gewoon niet helemaal mijn ding is. Maar we hadden we uitzicht op de straat en konden ongegeneerd langslopende Japanners en toeristen bekijken. Shinjuku 'by night' is super om te zien met alle kleurige neon-lichten, en het was zeker geen straf om moe maar voldaan weer terug naar het hotel te gaan..


Tot de volgende keer!